“Goede conditie? Makkelijker bevallen!"

Timo de Jonge… onthoud die naam. Geboren op 2 februari 2009 maar nu al marathonkampioen in de dop. Met de genen van fanatieke, hardlopende ouders moet dat tot de mogelijkheden behoren voor deze nu nog kleine man. Moeder Sandra en vader Ronald hebben op de marathon respectievelijk een PR van 2 uur 45 minuten en 2 uur 35 minuten. Trotse moeder Sandra: “Een dag voordat Timo ter wereld kwam, heb ik nog vijf kilometer op de loopband gelopen”. Hieronder lees je haar persoonlijke verhaal over hardlopen tijdens (en na) de zwangerschap.

Een gedreven hardloopster, zo mogen we Sandra de Jonge gerust omschrijven. In 2001 ging zij bewust minder werken om meer te kunnen trainen. De afgelopen jaren heeft zij in loopgroepen trainingsschema’s gekregen van goede hardlooptrainers zoals Grete Koens en Tonnie Dirks. “Per week werkte ik zo’n zes tot acht trainingen af. Dat zorgde in 2002 voor persoonlijke records van 34 minuten 48 seconden op de 10 km en 1 uur 16 minuten op de halve marathon. Na de marathon van Eindhoven in 2005, toen ik ongeveer 100 trainingskilometers per week liep, raakte ik overtraind. De schema’s van mijn trainers volgde ik trouw en ik luisterde te weinig naar mijn lichaam. Na 2005 ben ik het dan ook iets rustiger aan gaan doen”.

In mei 2008 raakte Sandra voor de eerste keer in blijde verwachting. “Bewegen bleef voor mij een belangrijk deel van mijn leven, ook tijdens mijn zwangerschap. Vrouwen die stoppen met sporten omdat ze zwanger raken, zou ik adviseren om toch vooral in beweging te blijven! Een sterke conditie en goede trainingsdiscipline maakt de zwangerschap en de bevalling alleen maar gemakkelijker. Daarnaast houdt het sporten je gewichtstoename binnen de perken en zorgt het ervoor dat het ook mentaal goed met je gaat. Ik vind het zelf ook altijd erg prettig om moe te worden door het sporten. Je voelt dan echt dat je lekker bezig bent geweest en de rust- en relaxperiode na het sporten is dan erg welkom. Prettige bijkomstigheid, dat naar mijn mening mede door het sporten is gekomen, is dat ik na de geboorte van Timo praktisch direct weer op mijn oude gewicht was.”

“Ik heb tijdens mijn zwangerschap geen strakke trainingsschema’s gevolgd. Een paar keer per week liep ik hard zo lang het goed voelde. En ook wel op verschillende ondergronden zoals op de atletiekbaan, dan weer een bostraining of thuis op de loopband. Mijn hartslag hield ik altijd goed in de gaten. Eigenlijk niet eens met een hartslagmeter, maar tien seconden met mijn vinger in mijn nek en dat vermenigvuldigd met tien. Ik zorgde er voor dat ik altijd een hartslag had van ongeveer 120 per minuut. Normaal ligt mijn verzuring een stuk hoger op 160, maar een hartslag van boven de 140 à 150 per minuut is niet goed voor het kind. De trainingskilometers namen ook geleidelijk aan af. Van zo’n 60 km naar 50 km, 40 km en in de laatste weken nog maar 10 km per week. Mijn man en ik vonden het de laatste periode ook niet meer verantwoord om buiten te gaan sporten. Hardlopen beperkte zich toen, mede door de kou buiten en de gladde wegen, tot het lopen op de hardloopband.”

Na 24 weken begint Sandra met het dragen van een buikband. Een elastisch corset dat zorgt voor stabiliteit van de buik. “Het lopen met zo’n band is erg prettig en comfortabel met zo’n dikke buik. Ook ben ik tijdens mijn zwangerschap compressiekousen gaan dragen. Ik kreeg namelijk al snel last van kramp in mijn kuiten. Alsof ik gelijk in de verzuring liep. Met deze kousen had ik extra steun en werden deze klachten minder. Met mijn trainingsschoenen had ik geen problemen. Met plezier heb ik op de ASICS Gel-Nimbus gelopen.”

“Zes weken na mijn bevalling ga ik weer langzaamaan beginnen; wandelen achter de kinderwagen, stukje fietsen. Sneller al flink aan het sporten slaan, kan zorgen voor bekkeninstabiliteit. Qua hardlopen denk ik echt weer als starter te gaan beginnen. De Start-to-Run benadering van een paar minuten hardlopen en vervolgens een paar minuten wandelen, hardlopen, wandelen enzovoort. Met een goed startersschema ben je weer snel en op een verantwoorde wijze in conditie. Hardlopen doe ik uiteraard voor mijn plezier, maar haal de grootste lol vooral in het verbeteren van mijn prestaties. Ik wil mezelf graag doelen stellen. Alleen voor mijn gezondheid en goede conditie lopen vind ik niet leuk. Ik ben nu 35 jaar en dus al ‘master’ volgens de Atletiekunie. In 2010 wil ik, als de thuissituatie het toelaat, tijdens het NK marathon in de masters-categorie eens kijken of ik om de medailles mee kan doen. In ieder geval in een tijd van onder de drie uur.”

Sandra in 2010 misschien Nederlands Marathonkampioene bij de Masters? En Timo gaan we de komende decennia ook volgen. Wellicht zien we hem tijdens de Olympische Spelen in 2028 in Nederland als Olympisch atleet op de 1500 meter. Zijn moeder hoopt er stiekem nu al een beetje op.

Sandra de Jonge is medewerkster Afdeling Loopsport bij de Atletiekunie.
Photo © Sandra de Jonge, all rights reserved, used by permission.