Vanaf het bescheiden begin van haar carrière tot het vestigen van het huidige wereldrecord op de 100 m horden voor vrouwen, heeft de Olympische kampioene Lolo Jones dikwijls tegenslag gekend vooraleer ze een ware ster werd in de atletiekwereld. Dat is trouwens de reden waarom iedereen voorspelde dat ze zou winnen op de 100m horden tijdens de Olympische Spelen van Peking in 2008, waar ze helaas ten val kwam net voor de eindstreep. Maar voor deze optimistische jongedame uit Iowa bleek dit slechts een extra hindernis op haar parcours, en ook nu zou ze die feilloos nemen en naar het verleden verwijzen.
De uitdagingen van het leven...
Lori «Lolo» Jones werd opgevoed door haar alleenstaande moeder, in een gezin met 6 kinderen. Ze kende een erg moeilijke jeugd en moest verschillende keren verhuizen en van school veranderen. Hierdoor werd ze uiteindelijk voor een belangrijke keuze gesteld: haar familie volgen bij een nieuwe verhuis, ofwel kiezen voor het najagen van haar droom: atlete worden.
De beslissing om haar droom te volgen bleek lonend, zowel op de piste als op school, hetgeen haar indrukwekkende werkethiek illustreert. Het is dan ook haar ijver die Lolo Jones, die verbleef bij verschillende gastgezinnen en studeerde aan het Theodore Roosevelt-lyceum en de staatsuniversiteit van Louisiana (LSU), uitstekende resultaten op school opleverde (waaronder een diploma economie) en daarnaast records op de 60 m en 100 m horden. Toen de atlete, die trouwens ook cello speelt, LSU verliet, was ze reeds elf keer Amerikaans kampioene geworden, wat al de dynamiek van haar toekomstige succesrijke carrière verraadde.
... en van de piste
De campagne van Lolo Jones om professioneel atlete te worden startte slecht, omdat ze er niet in slaagde zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen van Athene in 2004. Met een gebroken hart en een lege portefeuille overwoog ze toen zelfs even om een einde te maken aan haar carrière, nog voor die effectief was begonnen en met haar economiediploma een vaste bureaujob te zoeken. Maar haar trainer, Dennis Shaver, zag de zaken anders. Dankzij zijn hulp en visie eindigde Jones uiteindelijk 2e op haar eerste officiële meeting in Stuttgart. Haar opmerkelijk seizoen in 2006 heeft de hele wereld getoond dat deze gouden jongedame niet langer genegeerd kon worden.
Aan het eind van dat jaar bezette ze de vierde plaats van het Amerikaanse klassement en de 7e plaatse op de wereldranglijst. In 2007 eindige ze als eerste tijdens de indoor wereldkampioenschappen in het Spaanse Valencia en haar constante en sterke resultaten leverden haar de tweede plek op binnen het Amerikaanse team voor de wereldkampioenschappen van Osaka in Japan. In 2008 werd ze tweede op verschillende Europese meetings et ze won in Dusseldorf, waar ze trouwens een meetingrecord vestigde. In hetzelfde seizoen werd ze outdoor- en indoorkampioene in de Verenigde Staten.
Wisselende prestaties
In 2009 waren de resultaten van deze ambitieuze jongedame die toen 27 jaar was wisselvallig. Ten gevolge van een hamstringblessure in april, heeft Lolo Jones het revalidatieproces willen forceren, maar is ze ingestort tijdens de halve finales van de Amerikaanse kampioenschappen. Deze tegenslag belette haar deel te nemen aan de wereldkampioenschappen in Berlijn, maar alles was nog niet verloren.
Op 20 juli heeft Lolo Jones het tij doen keren tijdens de 100 m horden voor vrouwen in Rethimno, Kreta. Ondanks het feit dat dit reeds haar vijfde wedstrijd die week was, was Jones heer en meester over de piste en de concurrenten vanaf het begin van de wedstrijd om uiteindelijk af te klokken op een wereldrecord van 12,47 seconden. Haar persoonlijke besttijd tot dan toe was 12,43 (Peking, in de halve finales), dus weet Lolo Jones nu dat alles mogelijk is.
Go Lolo!
Ook tijdens de rest van dat seizoen 2009 behaalde Lolo Jones goede resultaten op de London Grand Prix (derde plaats), in Monaco (eveneens een derde plaats ) en in Stockholm (tweede plaats). Het lijkt er dus op dat ze haar volledige fysieke potentieel teruggevonden heeft en dat ze nog lang niet aan de top van haar kunnen is.
Lolo Jones behoudt haar dynamisme echter ook buiten de atletiekpiste, wanneer ze haar kenmerkend enthousiasme overbrengt via liefdadigheidsacties in haar vroegere school en via financiële giften aan verschillende goede doelen. Naast haar ontelbare sportieve verwezenlijkingen kan Lolo Jones ook bogen op haar titel van «Visa Humanitarian Athlete of the Year» voor haar aanzienlijke steun aan de slachtoffers van de overstromingen in haar geboortestreek Iowa. Lolo Jones weet als gulle vrouw vol goede bedoelingen waarschijnlijk beter dan wie ook hoe belangrijk het is om te delen.
Onderscheidingen
2010: World Indoor Champion with new USA record (7.72) Indoor victories at Oslo, New York, Gateshead and Monaco.
2009: Indoor victories at Karlsruhe, Germany and Birmingham, England...USA Indoor Title in the 60 m hurdles...Outdoor victory at Rethymno, Greece with world leading time (12.47)...Second at the DN Galan Meeting (12.51)
2008: USA Outdoor Champion, USA Indoor Champion, World Indoor Champion
2007: USA Indoor champion (7.88)...2nd at Doha Super Grand Prix (12.78)...World Championships 6th place (12.62)
2006: 5th at USA Outdoors (12.76)… 1st at Heusden (12.56)...6th at World Athletics Final (12.76)…8th at Meeting Gaz de France Paris Saint-Denis (12.87)…4th at Golden Gala (12.70)…4th in 100m (11.36) and 3rd in 100mh at Athens Super Grand Prix (12.83)…5th at Athletissima (12.68)…3rd at DN Galan (12.74)...1st at Ostrava (12.72)…ranked #7 in the world (#4 U.S.) by T&FN…best of 12.56.
2005: 4th at USA Outdoors (12.90)5th in semifinals at USA Outdoors (12.76PR)1st at Torino Memorial (12.83)4th at Zagreb (12.87)4th at adidas Track Classic (12.86)3rd at Norwich Union (8.00i)5th at Athens (8.06i)ranked #5 in the U.S. by T&FNbest of 12.76.
2004 NCAA Indoor 60m Hurdles and 60m runner-up
2004 NCCA Outdoor 4x100m champion
2003 NCAA Indoor 60m Hurdles champion
2003 NCAA Outdoor 4x100m champion
2002 NCAA Outdoor 100m Hurdles and 4x100m runner-up
11-time All-American
100m Hurdles High School State of Iowa Record: 13.40sec
